İslâm asla sırf millet olmak istememiş, manevi bir vazife ifa eden bir “ümmet” olmak istemiştir. En yüksek şekli insanda sergilenen ruh-madde birliği prensibinin adı ise, İslâm’dır. Kur’an edebiyat değil, hayattır; dolayısıyla O’na bir düşünce tarzı değil, bir yaşama tarzı olarak bakılmalıdır.