Âtiyi karanlık görerek azmi bırakmak… Alçak bir ölüm varsa, emînim, budur ancak. Dünyâda inanmam, hani görsem de gözümle. İmânı olan kimse gebermez bu ölümle: Ey dipdiri meyyit, “İki el bir baş içindir.” Davransana… Eller de senin, baş da senindir! His yok, hareket yok, acı yok… Leş mi kesildin? Hayret veriyorsun bana… Sen böyle değildin. Kurtulmaya…

Alman İmparatoru Şarlken’le, 24 Şubat 1525’de yaptığı Pavye Savaşı’nda yenilerek esir düşen Fransa Kralı Fransçois ve annesi Düşes Dangolen, büyükelçi Kont Jan de Franjipan ile Kanuni’ye birer mektup gönderirler. Kraliçenin mektubu şöyledir:

1. Dünya ahiretin tarlası ve hidayet konaklarından bir konaktır. Kendisine, mahiyetine uygun bir ifade olarak dünya denmiştir. 2. Bazı kimseler nefislerinde bir yakınlık hissederek ibadetlerinde ve meclislerinde Allah’a yakın olduklarını zannederler. Böylece kendilerinden başka meclislerinde bulunan herkesin bağışlanacağı fikrine saplanırlar. Eğer böyle bir kimseye, bu şekilde sû-i edebinden dolayı Allah Teala, müstahak olduğu muameleyi yapmış…

1.Ey Aziz! Zikrullahın en üstünü, sessiz olarak kalb huzuru ile Lailahe illallah kelime-i tayyibesini tekrardır Zikrullah, kalblerin nuru, ruhların huzurudur Zikrullah bedene lezzet, ruha kuvvettir. 2.Dünya ile olan gönül zarardadır Ukbâ ile olan gönül erir Mevlâ ile olan gönül temiz ve ne güzeldir,Gafilin kalbi dünyaya bağlıdır Zâhidin kalbi ukbâya bağlıdır.

Benim gönlümün kırılmaz sabrı, senin gönlünün yumuşamaz katılığı var. Şu halde sevgilim aşk yolunda ikimiz de sert taşız. Ben öküzden korkarım çünkü onun silahı var ama aklı yok. Çok gerekli olmadıkça ilaç kullanma!

Adâlet, halkın dirliği ve düzeni, idârecilerin süsü ve güzelliğidir… Adâlet; îmânın başıdır, ihsânın birleştiği noktadiır ve îmânın en yüksek mertebesidir… Affetmek fazîlettir. Kararlı olmak metâ’dır, sahip olunan maldır. Kararsız olmak ise zâyi olmaktır. Doğruluk emânet, yalancılık

Hz. MEVLÂNA’dan ÖZLÜ SÖZLER Sevgide güneş gibi ol, dostluk ve kardeşlikte akarsu gibi ol,

Efendi bil ki, insanın tenindeki can edeptir. İnsanoğlunun göz ve kalp nuru edeptir. Âdem, bir ulvi âlemdir, süfliden değil, bu dönen kümbetin hem dönmesi hem de revnak ve ziyneti edeptir. Şeytanın başına ayağına koymak istersen

Kargaların ötmeye başladığı yerde bülbüller susarmış. HZ. MEVLANA